KIRKPINAR SEVDASI

KIRKPINAR SEVDASI

 Çocukluğumda büyüklerimin anlattığı Kırkpınar efsanelerinden; Kel Aliço, Koca Yusuf, Adalı Halil, Kurtdereli gibi çok büyük pehlivanların kahramanlıklarını dinleyerek büyüdüm. Gençlik yıllarımda ise Ahmet Taşçı’yı seyrederek onu çocuklarıma ve torunlarıma anlatmak gayesi ile hafızama kazımıştım. Dün ise dünyada bile eşi benzeri olmayan Kırkpınar er meydanının o muhteşem güzelliği ile gönlümü serinletirken stat kapılarında geçmişteki efsane pehlivanlarımızın ismini görünce o yürekli cengâverleri özümde yaşadım.

Bu hafta Edirne’ye Türkiye’nin dört bir tarafından güreşini, mertliğini, centilmenliğini, yüreğini ispatlamış pehlivanlarımız Tarihi Edirne Kırkpınar Er Meydanına layığını yaşatabilmek için geldiler ve fazlasıyla da bizleri feyizlendirdiler. Buraya gelen pehlivanları görünce Er Meydanı’ndaki duruşları, rakiplerine karşı tavırları, seyirciye, protokolde siyasilere, misafirlere, basına ve hayata karşı bakışları, edepleri bana bir ben daha kattı.

Efsane kolay olunmuyor. 651 yıllık bir efsane Kırkpınar Er Meydanı. Tarih kokuyor, destan yazıyor, ilim dağıtıyor, örnek oluyor, imkânsızlığın olmadığını kanıtlıyor ve hepsinden öncede edep öğretiyor bizlere haddini bilmeyi! El öpmenin büyüklük olduğunu! Evet, pehlivan; el öpüyor, çünkü öptüğü elin kendi eli, Allah eli olduğunu biliyor. Saygı sonsuz onda, aynen Allah’ın Ahad(sınırsız) olması gibi. Ego yok, kin yok, dedikodu yok, yalan yok, asla kibir yok. İşte ata sporumuz yağlı güreşlerimiz bence sporun tasavvufu. Bu spora sahip çıkalım, benimseyelim ve yüceltelim. Er meydanında binlerce pehlivan hiç istisnasız bu unsurları yerine getirdi bu hafta. Kırkpınar oldu binler pınarı!!!

Er meydanı yine bir efsane cazgır Pele Mehmet’in Allah Allah Muhammed en Rasulallah naralarıyla başladı. Binlerce pehlivan binlerce pınara dönüştü o ulu meydanda. Alta düştüm diye üzülme, üste çıktım diye sevinme naralarıyla da bizlere egomuzu terk etmek adına nüanslar yolladılar ve gereğini de yaptılar.

Er meydanının bir diğer güzelliği; geleneksel mavi kıyafetleri ile davul zurna ekibiydi. Kırkpınar’ın vazgeçilmezleri tam bir resital verdi bizlere. Bazen heyecandan hızlanan kalp atışlarımızı, ritimleriyle ve eşsiz enstromental taktiklerle yavaşlattılar, bazen de aşırı sıcak ve doygunluktan yavaşlamış olan kalbimizi yine kendilerine has metotlarla hızlandırmayı başardılar. İşte davul zurna ekibindeki bu özellikler onları efsane yaptı ve 651 yıldan beri de bizlere çok güzel hazlar sunmaktadırlar.

Kırkpınar Er Meydanı ayrışmanın, ötekileştirmenin değil BİR olmanın meydanıdır. Her bilinç orada aynı gaye için bulunmaktadır. SEVDA. KIRKPINAR SEVDASI. Orada bulunanlar devasa büyüklükteki Türk bayrağının etrafında kenetlenip onuncu yıl marşını söylerken alkışlar mübarek Selimiye Camiinden yankılandı.

Şu güne kadar madalya alan çok sporcu gördüm. Ama altın madalyanın en güzel yakıştığı sporcunun pehlivan olduğunu anladım dün gece. O iri vücutlu, kaslı, gözleri ateş saçan, inançlı, saygılı, kibar ve de mütevazı tam teşekküllü bir sporcu şampiyon Başpehlivanımız. Aynen Atamız M. Kemal Atatürk’ün sevdiği gibi bir sporcu. Teşekkürler Ali Gürbüz, teşekkürler Recep Kara ve teşekkürler binler pınarı pehlivanlarımız. Hepinizin yüreğine sağlık.

Ve Edirne halkı; dünyada yağlı güreşlerin başkentinin bu coşkulu halkı çarşı meydanında Şampiyon Başpehlivanını avuçları patlarcasına alkışlarken akşam ezanının kutsallığı ile daha da güzelleşti. Başpehlivanımız Edirne Caddelerinde kıspetiyle,  boynunda altın kemeriyle halkın sevgisi ve hayalleriyle kucaklaşırken çok değer verdiğim bir düşünür olan İrem Su Hanımefendinin şu sözleri aklımda beliriverdi.’’Sadece kişisel olarak doyuma ulaşmak tatmin olmak yeterli değil, elele vererek barış ve sevgi dolu bir dünya kurabilsek, bencilliğimizi geride bırakıp BİZ olmayı başarabilsek.’’

İşte dün Edirne halkı Başpehlivanı ile TÜM adına BİR’lik mesajı verdi ve hayal tohumlarını BİZ olmak dilekleriyle attı. Bize bu duyguları yaşattığı için 651 yıllık efsane Kırkpınar Er Meydanı’na teşekkürler ve nice Kırkpınarlara ermek dileğiyle inşallah…